HoneyPot krijgt een 8,4 — en dit is waarom

Waarom het een 8,4 werd en geen 9

De meeste companion-apps zijn in de eerste vijf minuten niet van elkaar te onderscheiden. Het verschil zit in wat er in uur drie gebeurt, en in wat er gebeurt als je een week later terugkomt. Daar hebben we op getest.

Een companion valt niet door de mand in bericht drie, maar in uur drie.

De opzet was kort: veertien dagen, vijf personages, elke dag minstens één sessie van een halfuur. Geen scripts en geen vragenlijst die de app kon herkennen. We hebben ook op onhandige momenten getest — gesprekken halverwege afgebroken, dagen overgeslagen, een oud onderwerp uit het niets weer opgepakt.

Wat er goed uit komt, is rolvastheid. Het personage dat je bouwt, blijft dat personage, ook als je van toon wisselt of het gesprek een kant op duwt die niet logisch is. Dat klinkt basaal, maar het is precies waar de meeste concurrenten wegzakken zodra een sessie langer duurt dan een kwartier.

Wat er slecht uit komt, is het geheugen op de gratis laag. Je merkt het niet direct, maar na een week beginnen details te schuiven: een voorkeur die je twee keer hebt genoemd, verdwijnt gewoon. Op de betaalde laag is dat aanzienlijk beter. Je mag dat een verdienmodel noemen, want dat is het.

Blijft over: er is geen app, en stem en beeld zitten achter de betaalde laag. Voor wie vooral typt, weegt dat nauwelijks. Wie een companion wil die ook spreekt en beelden stuurt, komt er hier niet als eerste. Dat kost de app het laatste halve punt, en daarmee de 9.

• Veertien dagen dagelijks gebruikt
• Vijf personages, verschillende tonen
• Gratis grens bewust opgezocht
• Score per onderdeel, niet één losse indruk